Kır çiçeklerinin yurt tuttuğu 
her dağın hüzünlü bir patikası var 
kuytusuna yaralı düşen kuşlar 
son kez baktıklarında görürler boşluğu 

Gövdem bir dağ gülüm 
kalbim onun patikası 
Son kuşların giderken bıraktığı en uçası 
boşluğa resmedilmiş yaralı bakış ömrüm 

Ayrılık uçurumunda çiçek verir 
sürgünü kendinde ömür ağacı 
Gezginlerin geçerken umursamadığı 
seçilmiş yalnızlığın ateşinde erir 
hayata çığlık veren sancı 

Herkesin kimliğinde bir Ferhat 
dağları delmeğe hazır aşk için 
Herkesin uçurumu bir Şirin 
Sorgulanan günlerin toplamıdır hayat