YARHİSAR

 Hepimizi kucağında büyüttün.

 Sıcaklığın yetmez, kor ver Yarhisar.

 Hasretinle yanan yüreğim için,

 Yüce dağlarından kar ver Yarhisar.

 Aldığım her nefes, senden hediye.

 Bir gün öleceğiz, sen diye diye.

 Acep! Sana olan bu sevgi niye ?

 Söyle de,  bilelim. Sır ver Yarhisar.

 Dilerim ki: düşmeyesin dillerden.

 Kokun, daha güzel bütün güllerden.

 Unutma ki fayda gelmez ellerden,

 Herkese vefalı, yar ver yarhisar.

 Buralarda, yiyeceğin tadı yok.

 Pancarı yok, sarması yok, badı yok.

 Hele hele, madımağın adı yok.

 Bulguru, harmana ser ver Yarhisar.

 Hep sana koşarız düştükçe dara.

 Sende yalnız kaldın, yüreğin yara.

 Bizi bozmuş filitreli sigara,

 Gümüş tabakandan, sar ver Yarhisar.

 Ortak olam bende, senin ağrına,

 Kulak verdim, geel gel diyen çağrına.

 Doya doya uzanayım bağrına,

 Bana bir mezarlık, yer ver Yarhisar.

Mahmut KORU

21/04/2006

BÜKREŞ

YARHİSAR KÖYÜNDE

 Yarhisar Köyünde Turan Çavuş'ta,

 Kal bir zaman aşık,yollar kış oldu.

 Gitme, Ali İzzet gitme yağmurda yaşta!

 Perişan olursun,haller kış oldu.

 Kurtlar doldu,şehirlere köylere,

 Hücum etti, ağıllara evlere

 Irmaklar buz tuttu,döndü çaylara,

 Coştu Kızılırmak, seller kış oldu.

 Kömüşlü Zadenin güzel ağaları

 Hanedandır, ölüleri sağları

 Hocam, kar kapattı yüce dağları

 Trenler işlemez beller kış oldu.

 Oda oda gezdim, hoş insanı var

 Misafire hürmet, hanedanı var

 Yaz gelince, cennet olur şanı var

 Şimdi, bülbül ötmez kış oldu.

 Gezdim Medine'yi Mekke çölünü,

 Arafat'ta gördüm, zemzem gölünü,

 Kış bağladı Ali İzzet'in yolunu,

 Ağla sazım ağla, teller kış oldu.

Aşık Ali İzzet Özkan

Ocak / 1956

YARHİSAR'A AGIT

 Gitte gör gardaşım benim köyümü,

 Viran olmuş Tekke puru, yediözü.

 Lota avutmuş, vasganın gölü.

 Kimseler yok gardaş, kalmamış köylü.

 Ağlarım ben eskiye ağlarım.

 Karşıdan görünür ağılın önü,

 Hani gardaş Ladifgilin ağılı ?

 Çataktan gelirdi malı davarı.

 Kimseler yok gardaş kalmamış köylü.

 Ağlarım ben eskiye ağlarım.

 Aşardık sabah akşam kehlerden.

 Kalabalıktı gardaş mala giderken.

 Hod oynayıp, koyun kuzu güderken,

 Kimseler yok gardaş kalmamış köylü.

 Ağlarım ben eskiye ağlarım.

 Setenin önü olmuş virane,

 Gocabalin uşaklar hani nerde ?

 Arama boşuna gelmez eski geriye,

 Kimseler yok gardaş kalmamış köylü.

 Ağlarım ben eskiye ağlarım.

 Talibin bendi gardaş ağlıyor,

 Kızılırmak bile hüzünlü çağlıyor

 Tarlalar hozan olmuş ot bağlıyor.

 Kimseler yok gardaş kalmamış köylü.

 Ağlarım ben eskiye ağlarım.

Seyit KIRDI

4/EKİM/2005

           VEFASIZLARA...       
 
 Yarhisar'ım ben Sivas'ın incisi,
 En coşkun toprağı,suyun şen sesi!
 Yemyeşilken bıraktın gittin beni,
 Şimdi kuru toprak eker durursun.
 
 Kızılırmak yanımda,güneş alnımda,
 Hep ak güller yetiştirdim bağrımda,
 Berekettim buğdayımda,unumda...
 Şimdi orda ekmek arar durursun.
 
 Kerpiç evlerdendi benim meydanım.
 Bugün yıkık dökük her bir duvarım.
 Ne yazık ki hala medet umarım!
 Hala İstanbul'u bekler durursun.
 
 "Taşı toprağı altın." hani altın?
 Garip kaldın ortasında o halkın!
 Tek minareli camimi bıraktın,
 Şimdi ezan sesi özler durursun.
 
 Geçti ömrün,sonun artık yaklaştı.
 Sanma asil toprağım kucak açtı!
 Karacaahmet'te de yer kalmadı,
 Şimdi naaşına yer arar durursun.
 
 Yarhisar,Yarhisar dedin,gelmedin!
 Bugün bile değerimi bilmedin!
 Sen aslında beni hiç sevmedin,
 Şimdi seviyorum der durursun.
 
 Bir gün olur kırılırsa taş köprüm,
 Anla ki umudu kestim ben öldüm.
 Özlem ateşiydim ama tez söndüm.
 Artık vicdanınla yanar durursun...
 

                 20/12/2007
                Aslı Eda Şahin
 

YARHİSAR

 Kara benlim, kara belendi dağlarım

 Yokluğunda gün görmedim ağlarım.

 Bahar geldi, içim coştu çağlarım

 Yüreğimde yas var Yarhisar' ağlarım.

 Bahar geçti, yaz ayında donarım

 Çözüldü dizimde yoktur dermanım.

 Kış ayında gün görmedim yanarım

 Yüreğimde yas var Yarhisar' ağlarım.

 Gülüm gitti, yolum bitti yanarım

 Çağlayan sulara geçmez fermanım,

 Yarhisar'a kavuşmazsam, bitmez figanım

 Yüreğimde yas var Yarhisar' ağlarım.

Gökhan CANPOLAT

23/EYLÜL/2005

D Ö N E R İ M             

  Bir tek bana kızma, ben mi suçluyum?

  Erinde geçinde sana dönerim.

  Ne dersen de, aşkın ile doluyum.

  Dünyayı verseler yine dönerim.

  Oğlumun kızımın hayatı için

  Gelemedim seni hep ihmal ettim.

  Anamı, babamı sana defnettim.

  Nasıl olsa onlar için dönerim.

  Şimdi olmaz belki yarın diyerek.

  Avuttum kendimi hep söyleyerek.

  Hata bende artık bunu bilerek.

  İnançla, ihlasla bir gün dönerim.

  Ne zaman dönmeye niyet ettimse

  Engelledi felek bilmem nedense.

  Nasıl olsa o gün gelir elbette

  Bu bir nasip, kısmet ise dönerim.

  Ürperir tüylerim adını ansam.

  Yazamazdım sana âşık olmasam.

  Üzerimden şu efkârı bir atsam.

  Kara bahtım ağarınca dönerim.

  Ama bir gün param pulum olmazsa.

  Razıyım yürüyüp gelmeye sana.

  Zalimler zulmedip yolum kapatsa

  Umutsuz kalsam da yine dönerim.

  Musallaya tabutumu koysalar

  Kabristana mezarımı kazsalar.

  Öyle özledim ki seni YARHİSAR

  Yaradan’a sığınır da dönerim.

  Üstümde diz boyu otlar bitse de

  Mezarımı kimse hiç bilmese de

  Ebediyen yatacağım bir yere

  Dönmemek mümkün mü elbet dönerim.

  Ölmeden dönmeyi çok istiyordum.

  Ne var ki çareyi hiç bilmiyordum

  Maksadıma param yetmez diyordum

  Elbet Allah güç verirse dönerim.

  Kulun arzusunu Allah görürse

  Ta ezelden dileğimi verirse

  İnşallah bir gün sıra gelirse

  Rabbim izin verdiğinde dönerim.

           Doğan ŞAHİN

SILAYA DAVET

 Bahar geldi yine kaynar kanımız.

 Yaylada soğuk su ister canınız

 Sizi bekler babanızla ananız

 Bırakın gurbeti sılaya dönün.

 Çocuk yaşta çekip çekip gittiniz

 Doymayınca gurbet elde bittiniz.

 Sizin için ağıt yakar ceddiniz

 Bırakın gurbeti sılaya dönün.

 Gidip buraları ıssız koydunuz

 Yetmişlik dedeye kaldı yurdunuz.

 Ankara İstanbul'da ne buldunuz ?

 Bırakın gurbeti sılaya dönün.

 Köyünüz boz kaldı, eken bulmadı

 Hayvancılık bitti etlik olmadı

 Soğuk suda piknik yapan kalmadı

 Bırakın gurbeti sılaya dönün.

Zeynep KAYA

9/AĞUSTOS/2005

         AMBAR  KAYASI                   

  Köy değişir sen durursun yerinde
  Hiç yaşlanmıyorsun ambar kayası
  Irıpçı efendi ornohotlu Hasan vardı dibinde
  Ne oldu onlara nereye gittiler AMBAR KAYASI

  Her tarafını delik deşik edip kazmışlar
  Sağlam kaya imişsin ambar yapmışlar

  Eskiden insanlar senin içinde yaşamışlar
  Ne oldu onlara nereye gittiler AMBAR KAYASI

  Kızılırmak önceleri tam dibinden akardı
  Üzerine çıkan insanlar köye bakardı
  Koç Mehmet gilin kel ALİ vardı türkü yakardı
  Ne oldu nereye gitti AMBAR KAYASI

  Taleş emmi bağırdı mı sesi sende yankılanırdı
  Evinden kaçan gençler sende saklanırdı
  YARHİSAR köyüne gelen turistler senden hoşlanırdı
  Şimdi yalnız kalmışsın AMBAR KAYASI

  Vardı tam üzerinde Celal emminin harmanı
  Sanki bekçi gibi gözetlersin köyüm YARHİSARI
  Gölge ettin güneşsiz bırakmıştın Nezük halamı
  Köyümün bekçisisin AMBAR KAYASI

  Şapet emmi Dudu hala nerde Mahmut ağa
  Koca Osman Hıdiğe İsmail Çakır Ürfet nerde Gözelağa       
  Sana şiir yazdım diye sakın kızmayasın GÜRSEL TURANa                                      

  Her şey sende saklı sır dolusun AMBAR KAYASI                                               

                        GÜRSEL TURAN      
                               29/12/2007